|
Zo lagen aan de Amstel circa 60 buitenplaatsen. Enkelen zijn er nog maar
over, die wij met een bezoek zouden vereren.
Wij waren dus op weg over de dijk
naar ons eerste object het particulier bewoonde Oostermeer. De bus
stopte voor het monumentale hekwerk en de huidige bewoonster mevrouw
Oberman liet ons binnen. Het is binnen nog vrijwel in oorspronkelijke
staat, vooral de grote zaal met uitzicht op de vroeg 19e eeuwse tuin en
de spiegels en het beeldstucwerk was schitterend. De eetkamer met het
geschilderde behang, de fontein, eetlift, schouw, we kwamen ogen tekort.
Aan de andere zijde van de gang was nog een kamer met geschilderd
behang, dit was het bureau van de heer des huizes en mevrouw vertelde
dat het leerbehang donkerbruin was van de rook, zij heeft het zelf
geheel ontdaan van die aanslag en nu zag het er weer helder groen uit,
maar het was een heel experiment.
In de grote oude keuken op de begane grond werden we van koffie of thee
voorzien en daarna hadden we ruimschoots de tijd om door de tuin te
dwalen. Er waren aanwezig, een romantische vijver met flamingo’s, en
fontein. Diverse beelden en andere tuinelementen stonden her en der voor
en tussen de heggen. Het is bijna onwerkelijk dat dit buiten met de
bijgebouwen en de theekoepel ons zo is nagelaten en in stand wordt
gehouden. Hulde hiervoor. |
|
 |
Inmiddels was het lunchtijd geworden en we lieten ons vervoeren naar
Ouderkerk om in het restaurant Praq, een garnalencroquette en een stuk
pizza tot ons te nemen. Of een ieder hier voldoende aan had betwijfel ik
ten zeerste, gezien de reacties die ik opving. Misschien moeten we daar
in het vervolg wat meer duiten aan besteden. Alhoewel het is toch altijd
weer een gezellig geheel dit eetgebeuren.
Na een korte wandeling en rit
werden we op de oudst nog aanwezige buitenplaats Wester-Amstel
ontvangen, door een gids. Deze voerde ons langs de theekoepel die
weer van een ander buiten kwam. Het was op een voet gezet om over de
dijk te kunnen kijken. In de koraal stond een lui herkauwende koe en aan
de rand van de tuin ontwaarden we de contouren van het oorspronkelijke
veendorp Amstelveen. |
|
Langs de geboortebomen en de visvijver ging het richting omgrachte boomgaard waar een kippenhok staat dat is gemaakt van
een voormalig muziek,- pianohuisje. Weer bij het huis aangekomen namen
we afscheid van gids en in de bus vertelde Hans Hageman ons het een en
ander over het Huys Kostverloren.
De plaats zou nog in het
land waarneembaar zijn maar dat is me ontgaan. Hoewel Rembrand naast de
molen er wellicht een schets van aan het maken kon zijn, maar de tijd
ontbrak om dit te controleren. Dus op richting Amstelrust. Dit wordt in
de kelders bewoond door krakers, die vinden dat dit pand voor het
publiek toegankelijk zou moeten zijn. Ze willen er een theetuin en
tentoonstellingsruimte van maken of iets dergelijks. Dit omdat deze oase
goed bereikbaar is voor de wijken van Amsterdam-zuid. De stadsdeelraad
hadden ze al voor dit idee gewonnen. De stad zou het dan moeten kopen.
Inmiddels is bekend dat, op 31 mei het pand is ontruimd. Wat zal er nu
mee gebeuren?
Waarom werd dit gekraakt. Het pand is eigendom van een Amerikaan. Deze
was van plan om in de historische tuinen een zwembad, en garages aan te
leggen. De binnenzijde van het huis is strak gestuukt en de
vensterbanken zijn er uit gebroken. Alles zonder respect voor het oude
en de historie. En dit ook nog eens zonder medeweten van Monumentenzorg
die er dus een boomstam voor staken. Dit aldus de stakers. |
