Excursie 5 oktober 2002

Het Binnenduingebied

Grijze luchten en afwisselende neerslag vormen zouden deze dag bepalen maar daarom smaakte de koffie in de Haarlemse stationsrestauratie des te lekkerder. De stemming was weer als vanouds, want negen buitenplaatsen, een ruïne en een kasteel wachtten ons. Omhangen met paraplu’s, regenkleding, camera’s e.d. wurmden we ons in de touringcar en reden we zuidwaarts naar ons eerste object, Paviljoen Welgelegen, waarin, zoals velen weten het Noord-Hollands provinciebestuur kantoor houdt. Gelukkig was het net even droog zodat we met de benenwagen Vlietsorg konden bezoeken, dat we op een steenworp afstand achter de vangrail ontwaarden.

De vochtigheidsgraad nam weer toe, dus snel de bus weer in naar Huize Eindenhout.

De twee grote sfinxen bewaakten de steiger die tussen hen instond. Dus voor een mooi plaatje zullen we hier terug moeten komen. Iets verder ligt Vredenhof wat door het dicht omringende lover alleen aan de zijkant goed was te ontwaren. We passeerden de gemeentegrens met Heemstede om bij Oud Berkenrode te komen. Van alle zijden mochten we het bewonderen. Het aangebouwde terras was omgeven door enkele oude tuin ornamenten en aan de achterzijde was een enigszins historisch aandoende tuin gerealiseerd. De naam Berkenrode is erg gewild want het volgende huis is ook zo geheten. Naast het toegangshek staat de koepel, die zoals werd verteld, bij de verbreding van de weg in zijn geheel naar achter is verplaatst. Ook de achterzijde mocht aanschouwd worden.  -->

Huize Ipenrode suisden we voorbij want de maag begon te knorren. We betraden de gezellige lunchruimte om pannenkoeken te eten. Zoals altijd ontspon zich weer een gezellig gesprek. Na ons gevoed en gelaafd te hebben was er nog tijd om een parkje te pakken.

De hekpijlers van het park aan de overzijde waren voorzien van bijzondere ‘kopstukken’. Precies op tijd vervolgden we onze weg richting Het Manpad.

Een gids leidde ons door de tuinen van dit bijzondere huis. De slangenmuur bevatte vele verschillende perensoorten en interessant was het verhaal over de druif in de kas. Helaas werden de optimisten, die hun paraplu in de bus hadden gelaten, door een plensbui afgestraft. Natuurlijk hielden we vol en we rondden het huis. Enige beelden, waaronder Bacchus, staan naast de zichtas. De ijskelder bevat het graf van één der bewoners. De volière bevatte geen levende ziel meer en via de orangerie met daarachter de tuinmanswoning, bereikten we de gedenknaald die herinnert aan de slag die hier plaats moet hebben gevonden. Met doorweekte kleren ijlden we naar de bus waar de gids werd bedankt voor de duidelijke uitleg.

Wij vielen Bennebroek binnen om de woonstede van o.a. Linnaeus, De Hartekamp van binnen te bewonderen. Het is nu in gebruik voor zwakzinnige jongens. Binnen zijn fraai gedecoreerde kamers te zien die met goud zijn beschilderd. Verder mooie stuc,- en cassetteplafonds en mooie schouwen en betimmeringen.

 Helaas was deze, gratis te bezoeken, toren gesloten maar aan de buitenzijde is nog genoeg interessants te ontdekken. Het laatste wat gereed gekomen is, is de opmetseling van de voorburcht en het graven van de gracht. Wat nog wacht is de bouw van de brug naar de voorburcht en daarvandaan naar de ingang van de toren.

Langs kale bollenvelden reden we weer op Haarlem aan. Bij het station namen we afscheid van de donateurs die naar huis gingen. Enkelen bevolkten de chinees om later met een gevulde maag de buien te trotseren. Ondanks de regen was de gezelligheid en de aandacht weer als vanouds. Komt U een volgende keer weer of eens mee?? Tot dan.

J.C. Brandhorst