Excursie; Een dag naar het Kennemerland

Om ongeveer 10 uur verzamelden zo’n 30 enthousiaste kastelenliefhebbers zich in de oude sfeervolle stationsrestauratie van het station van Haarlem. Na het handen schudden, de koffie en de altijd weer levendige gesprekken, verlieten we de entourage om in een bijzonder mooie en ruime touringcar plaats te nemen. Na Haarlem verlaten te hebben reden we ons ter hoogte van Santpoort vast in een file, die door een ongeluk was ontstaan. Niemand betreurde dit echter omdat het water uit de hemel kwam.

Dit oponthoud haalde wel een kleine streep door ons programma, zodat er geen tijd overbleef voor ons eerste object Ter Coulster.

Overigens was dit, volgens onze begeleider, niet echt een gemis. Inmiddels was het weer verbeterd, terwijl we naar Huis Nijenburg togen dat we al vanaf de snelweg in het lover konden ontwaren. We zagen het vroeg 18e eeuwse huis weerspiegelen in de strakke waterpartij en via de portierswoning naderden we het grote koetshuis. Van het huis werden ondermeer de oudste bouwsporen bewonderd en de roodkoperen regenpijpen. De achterzijde, die breder bleek dan de ingangszijde, bevat het wapen van Egmond, Buren en Gelre.

Nadat menig kiekje was gemaakt, was het weer bus in en naar Egmond a.d. Hoef.

De excursisten zwermden uit over de fundamenten waar Lamoraal van Egmond de wacht houdt. Goed zijn de twee burchtfasen waar te nemen, van de in 1933-’37 opgemetselde funderingen. Op twee borden wordt het verhaal van dit slot verteld en ook het wapen van de Egmonden verklaart. De kapel staat naast het slot nog te pronken. Deze heeft een rol gespeeld in de strijd tussen de heren en de abdij van Egmond, want de heren waren leenplichtig aan de abdij en hiervan wilden zij zich vrijvechten, wat na veel troebelen gelukte. Het enige stuk muur wat omhoogsteekt is dit van de latere kloktoren.

Op een steenworp afstand staat het Huis Eenhoorn. Aan de korte zijde bevind zich een beeld van het fabeldier.

Op weg naar Bergen, langs mooi beboste duinen, deden we de hofstede Schuilenberg aan. De van leeuwtjes voorziene hekpijlers geven toegang tot dit na 1965 wederom opgebouwde 17e eeuwse huis. Het was van de weg af goed te bezichtigen. De weg werd vervolgd en omdat de magen begonnen te knorren en we gingen lunchen in Bergen. Wij hadden het genoegen om met de nieuwe directeur een gesprek te kunnen voeren, maar vrij snel al zaten we weer in de bus om het volgende object te kunnen bewonderen.

De Hof te Bergen ligt midden in het grote park. Helaas had de volkshogeschool de hekken goed afgesloten zodat het neoklassieke huis niet gerond kon worden.

I.v.m. het ochtend oponthoud, passeerden we langzaam rijdend het 2e Huis Kranenburg en begaven ons naar Krabbendam richting de oude dijk, waarbinnen de fundamenten van de Nuwendoorn zich bevinden.

Deze na de oorlog bij toeval herontdekte locatie, gaf ons de gelegenheid, om een door overstroming vergane dwangburcht van Floris V te bezichtigen. Gelukkig was de weelderige begroeiing verdwenen, zodat een goed overzicht ontstond. De bus werd langzaam weer gevuld en we reden binnendoor richting Schagen. Na verschillende Wielen, door dijkdoorbraak ontstane ronde meertjes, te zijn gepasseerd ontwaarden we de torens van het stadje. De overblijfselen van het kasteel lagen er ontredderd bij.

Eén modderboel, al het groen verdwenen de overgebleven hoektorens stonden eenzaam in dit geheel. In een gegraven gat was een stuk fundament van de weermuur zichtbaar. Wat is het geval? De gemeente had besloten om het woongebouw weer op te bouwen, in aangepaste vorm en de noordelijke gracht te reconstrueren en het burchtterrein weer door een brug toegankelijk te maken. De gebouwen krijgen dan een hotel functie. Het weer nodigde uit tot het eten van een ijsje wat door velen werd gevolgd. De terugreis werd aangevangen en het stationsplein opgeschrikt door de afscheid nemende liefhebbers.