Excursie

(last update 04-07-07)

Excursie Muiden - 2 juni 2007

Beter weer kon bijna niet, zonnetje niet te warm, gewoon lekker. Daar waren de deelnemers het over eens.

Bij het station van Weesp kwamen we elkaar weer tegen voor deze excursie nieuwe stijl. Voor het eerst georganiseerd door de nieuwe commissie. Buiten de bekende mensen waren er ook nieuwe gezichten bij en een zware delegatie van het bestuur. De begroeting was als vanouds, allerhartelijkst en zo hoort het ook.

Even over negenen beklommen we de touringcar en na de beruchte A1 te zijn gekruist, zagen we na enige minuten al het bekende slot liggen. Dit kan doordat enkele bomen, die het vanaf de weg onzichtbaar maakten, zijn gekapt zoals het bij een fort hoort. Vlak bij het slot werden we gedropt en na de wallen te zijn gepasseerd kwamen we bij de aanlegsteiger van Connexion, waar de veerboot naar Pampus al lag te wachten.

Er stond een lekker windje maar er waren nog nauwelijks zeilen te bespeuren op het water, het was nog te vroeg zeker. Door de heiige lucht konden we net de kusten van Noord-Holland en Flevoland ontwaren. Voor ons doemde het forteiland op.

Naast het huis van de beheerder en boven het restaurant, zagen we vreemd geel verschijnsel, wat we eerst niet thuis konden brengen, maar toen we dichter bij kwamen zagen we dat het zware spanten waren die zich op de plaats van de geschutskoepels bevonden. Bij navraag bij de gids bleek dat hier een houten constructie wordt gemaakt, bedekt met een laagje metaal, die de voormalige koepels weergeven. Er blijft wel een strook onder de koepels open, zodat men er onderdoor kan kijken. Na aankomst op het eiland, werd snel de koffie aangerukt, die we zittend op het van steigerhout gemaakte meubilair, nuttigden.

We werden nu officieel door de commissie verwelkomt en met het verdere programma bekend gemaakt.

 Na de koffie volgden we de gids de trappen af, gangen door, ruimtes in en overal wist hij wel een heel verhaal te vertellen. De geschiedenis kwam aan bod, hoe het eiland en het fort is ontstaan, eerst een zandbank, deze opgehoogd, droge gracht gegraven, watervoorziening enz., wat er allemaal is verdwenen, het houtwerk, plavuizen, Delftse tegels, de koepels, kanonnen enz. en wat de verdere plannen zijn. Ook dit keer waren er vrijwilligers druk bezig om het e.e.a. weer op te bouwen en te herstellen, alles zeer interessant. Dus het is een must om later weer eens op Pampus te gaan kijken.

De gids wist zoveel te vertellen dat onze lunchtijd steeds verder slonk. We haastten ons terug naar het horeca gedeelte waar we een goed gevulde pukkel kregen die we ergens op het eiland konden nuttigen. Niet lang daarna lag de veerboot al weer te ronken en werd het gezelschap geacht zich in te schepen. Iedereen aan boord, o nee daar kwam Berto in vliegende vaart de steiger af rennen en kon nog net aan boord springen. Nu dus op naar Muiden. Inmiddels waren er veel meer zeilen waarneembaar, ook twee historische schepen voeren met volle zeilen voorbij.

Het is altijd weer indrukwekkend om de monding binnen te varen met links het slot, rechts de vele dure jachten en verderop mooie oude schepen. Vlak bij de sluis, midden in het stadje, monsterde we weer af en liepen langs de kade naar het slot.

Daar wachtte ons de heer Lahnstein die ons door de stad zou voeren. Over de wallen ging het naar de voormalige kazerne waarin zich nu de raadzaal bevindt.

Bij verschillende panden vertelde hij honderd uit, diverse waren stadsboerderij geweest wat nog te zien is aan de opkamers en kelders.

We liepen ook langs de twee Snieklaas kerken, waarvan de oudste een tufstenen, aangevoerd uit de Eifel,  toren heeft.

Deze toren is van voor de 12e eeuw en het schip stamt uit 1425. Bij de, naar mijn mening, lekkerste Italiaanse ijssalon van Nederland, hebben we een uitstekend ijsje genuttigd. De groep was inmiddels aardig geslonken, waarschijnlijk sloeg de vermoeidheid toe of waren de kelen dorstig. In ieder geval gingen de volhouders de sluis over om nog het een en ander te bezichtigen. We weten nu hoe de Vecht hier vroeger liep en hoe breed het was, wat nog goed aan de bebouwing is te zien, een straat heeft vooral schuren aan de straat zijden. Langzamerhand trokken we nu naar het poortgebouw van het Muiderslot en namen afscheid van de gids. Nu het slot dus.