Excursie; "Over Schouwen"

Op deze zaterdag kwamen de leden en het bestuur in de Dordrechtse stationsrestauratie bij elkaar. De onvermijdelijke koffie werd genuttigd voordat we de reis aanvingen. We reden langs vlak polderlandschap, gelardeerd met kleine oude stadjes, moderne windmolens en de vele dijken, naar onze eerste bestemming, het huis Crayenstein. Van het in 1890 gesloopte kasteel was een deel van de gracht over die wordt overspannen door een gemetselde brug met twee bogen. Deze brug is voorzien van een vriendelijk hekwerk dat toegang geeft tot het voormalige burgterrein waarop nu een boerderijachtig huis staat. Hierna “beklommen” we de flauwe heuvel van wat eens de ringwalburg van Burgh was. Boven lachte ijzeren Harry ons met z’n holle ogen toe. Hij maakt deel uit van het hek van de begraafplaats die hier is aangebracht. De ronding van de oude vluchtburg is nog goed waarneembaar.

Na het een en ander 'gediagrafeerd' te hebben, vlug weer de bus in naar Haamstede, waar Huis het Anker ons volgende doel was. Dit huis, voorzien van een anker, ligt in het stadje op de plaats waar vroeger het watertje de Hamer stroomde. Het huis heeft fraaie trapgevels en met tegelwerk versierde ontlastingbogen boven raam en deuren. De gevel bestaat uit metselwerk van verschillende baksteenformaten. Volgens de deskundigen ontbreekt het aan enig samenhang en is dit een vroege vorm van hergebruik. Inmiddels begonnen de magen te knorren en togen we naar restaurant De Bom. Dit is gelegen tegenover slot Haamstede dus we moesten enkelen kasteelfanatici van het slot wegrukken zodat we aan de maaltijd konden.

De lunch bestond deze keer uit een groentesoepje, drie boterhammen met kroket, salade en vleeswaar, weggespoeld door thee of koffie. En dan Haamstede. Een hoge muur met hekpeilers, waarop schilddragende leeuwen, vormde de ingang tot het kasteelterrein. Door een misverstand was het ons niet gegeven om het interieur te bezichtigen wat menigeen verdroot. Gelukkig was de buitenzijde interessant genoeg om diverse plaatjes te schieten, zoals de van wapens voorziene poort, de fundamenten van de Gruuthuse vleugel en de duivengaten in de kademuur en natuurlijk het bouwwerk zelf.

Het volgende was Huis Groll dat omgeven van mooie tuinen en met een indrukwekkend smeedijzeren toegangshek langs de weg ligt. Tegenwoordig is het in gebruik als hotelpension. Nu op weg naar slot Moermond. De bus werd naast de oranjerie geparkeerd en we liepen onder een bewolkte hemel waaruit het zo nu en dan wat spetterde naar het derde slot. Via een brug over de gracht zagen we het voormalige poortgebouw waarboven het achthoekige traptorentje uitsteekt.

Links achter de kademuur met de torentjes, over de gracht, zagen we de ringmuur van het eerste slot en aan de achterzijde van het terrein de opgemetselde muren van het tweede slot. Deez maal hadden we mazzel. De deur was open. Er was iemand bezig en we mochten binnenkijken. In de grote zaal is een nis met bruine en blauwe tegels en aan de wand oude houten geschilderde panelen. Een naastgelegen ruimte bevatte een mooie schouw en een bar. Via een trap in het torentje was nog een ruimte met schouw te bewonderen. Onder het tentdak van het terras werd door een bestuurslid nog een korte toelichting gegeven.

Hierna was het weer snel naar de bus want we hadden nog vier huizen te gaan die we aan de buitenzijde zouden bezichtigen.

Bij Huis de Helle viel ons de van een stenen trap voorziene ingang op. Op twee ramen vlak onder de dakrand na is de muur blind. De achterzijde heeft een deur met trap met daarboven een wit engelkopje met blauwe vleugels. De buitenplaats Welgelegen is een eenvoudig wit huis zonder opsmuk gelegen op een straathoek. Aan de overzijde van de straat ligt een Grand Canal, alleen niet midden voor het huis. Een stuk verderop ligt Mon Plaisir mooi tussen de bomen in een uitgestrekt park. Het gebouw heeft aan de rechterzijde een aangebouwde koepelkamer.

Nu nog Heesterlust waar we niet verder dan het nieuwe hek kwamen. We konden een deel van de voorgevel waarnemen waarvan weer een plaatje werd gemaakt. En nu wat drinken. We hadden erge dorst, waarschijnlijk van de soep, zodat we een restaurant aandeden waar menigeen meteen twee drankjes bestelde. Na deze korte stop vingen we de terugreis aan naar Dordrecht. Na het handen schudden vingen enkelen de thuisreis aan, anderen gingen ter diner in de Brasserie, de Dordrechtse stationsrestauratie. Het was weer een gezellige en leerzame dag geweest. Was u er dit keer niet bij, Jammer!!!!!!!