Excursie; De historische huizen van Warmond

Bestuur en begunstigers verzamelden zich in de stationsrestauratie van het moderne Centraalstation van Leiden waar de koffie reeds stond te dampen. Na de begroetingsceremonie wandelden we naar molen De Valk alwaar de bus ons wachtte.

Een korte rit voerde ons naar de mooie waterrijke gemeente Warmond en het eerste huis op onze tocht was “De Vroenhof”.

Een steiger aan de voorzijde gaf aan dat met de noodzakelijke opknapbeurt was begonnen. We werden door de eigenaar/bewoner de achtertuin in geleidt waar we, onder genot van koffie en een gevulde koek de achterzijde konden bewonderen. Helaas was een van de oude bomen omgegaan maar er was nog genoeg om te bewonderen van de voormalige landschapstuin. De orangerie was tot woonhuis omgebouwd waarin nu de zoon des huizes zijn domicilie heeft. Met de ijzeren geraamten van de oude kassen is helaas niets meer aan te vangen. De heren Kamerlingh Onnes werden bedankt voor hun uitleg en gastvrijheid en wij vervolgden onze weg.

Met de bus reden we naar het seminarie Mariëngaerde, waarnaast de begraafplaats is met een toegangshek waarvan de bekroning afkomstig is van het buiten Spaarnhout bij Haarlem. We wandelden over de Oude Dam naar een rond omgrachte kinderboerderij, waar eens Oud Teylingen, ook Dirk’s Steenhuis genaamd, heeft gestaan. Terug in het dorp hadden we bij de gemeentehaven, op de brug over de Leede, een weids zicht over het waterrijke en recreatieve gedeelte van Warmond.

We wandelden door de Dorpsstraat richting Huis Middendorp, dat na enig zoeken tussen de huizen opdoemde. Aangezien de bewoners in geen velden noch wegen waren te ontdekken, konden we alleen de ingangszijde bewonderen.

Een eindweegs verderop was “Het Wapen van Warmond” waar we het Russisch ei en het stokbrood met kruidenboter goed lieten smaken. Een wethouder der gemeente vertelde ons het een en ander over de huizen en de problematiek van Warmond.

Hierna vervolgden we onze tocht naar het Buiten Leerust uit 1717. Door de mooie, in de zon blakende voortuin, lopende bewonderden we het huis en de oude bomen van de vroegere landschapstuin aan de Leede zijde, dat nu grotendeels openbaar park is. Aan de Leede staat de veelhoekige theekoepel waarvan weer een weids uitzicht mogelijk is.

Mevrouw Leemans van het buiten Oostergeest was helaas ziek zodat we, na een toelichting van dhr. H. Hageman, zelf rond het huis en door de tuinen moesten. Achter de tuinen en de velden was de A44 te ontdekken.

Links tussen het huis Oostergeest en Mariëngaerde ligt de ruïne van de Matthiaskerk. Tijdens de 80 jarige oorlog is het afgebroken en in brand gestoken. De toren en opgaande muren van het schip en koor zijn nog aanwezig. In en rond het schip zijn oude graven van katholieken en niet katholieken waaronder zerken met wapenschilden. Ook is er het begin van een onderaardse gang dat naar het ten noorden gelegen, verdwenen St. Ursula klooster voerde. Onze directrice E. den Hartog gaf een toelichting op deze wellicht mooiste kerkruïne van ons land.

Nu was het laatste object aan de beurt “Huis te Warmond”. Wandelend door het landschapspark liepen we het kasteel tegemoet. Het koetshuis en de oranjerie worden particulier bewoond, het kasteel wordt apartementsgewijs bewoond. De hiervoor genoemde wethouder ontving ons in zijn zitkamer, de grote zaal, waar we onder het genot van een glas wijn uitleg kregen. Op de tafel lagen diverse geschriften m.b.t. het huis. In het trappenhuis hing een afbeelding van het huis en de tuinen. Na het een en ander bezichtigd te hebben, wandelden we de oprijlaan af richting portierswoning met het scheef gezakte raam en bestegen de touringcar, naast het zeilbootjes kunstwerk, om de terugreis te aanvaarden.

Weer bij molen de Valk te zijn aangekomen en na afscheid te hebben genomen ging een ieder weer zijns weegs. Het was wederom een zeer zonnige en interessante dag. Tot ziens op de volgende excursie.